มังกร
มังกร
เดิมเป็นสัตว์สัญญลักษณ์ที่กำหนดขึ้นในอุดมคติปรากฏขึ้นในสมัยกษัตริย์อึ้งตี่ ซึ่งสร้างขึ้นมาจากสัญญลักษณ์ประจำเผ่าของชน ๕
เผ่าที่รวมตัวกันเข้าก่อตั้งเป็นชาติจีนขึ้นโดยส่วนหัวของมังกรเอามาจากเผ่าวัว เขาจากเผ่ากวาง ลำตัวจากเผ่างู เกล็ดจากเผ่าปลา เท้าจากเผ่านก
( เหยี่ยว )
ต่อมาได้เสริมลักษณะให้ดูน่าเกรงขามขึ้น คือมีดั้งจมูกเหยี่ยว เขี้ยวเสือ
กระทั้งกลายเป็นสัตว์วิเศษมีฤทธิ์ธานุภาพและพลังอำนาจที่บันดาลคุณและโทษให้แก่มนุษย์ได้
กลายเป็นเทพเจ้าแห่งฝนและห้วงมหรรณพซึ่งท่องเที่ยวไปในทะเลร้าย ในช่วงฤดูใบไม้ผลิจะขึ้นไปอยู่บนสวรรค์ ครั้นฤดูใบไม้ร่วงจะลงไปอยู่ในบาดาล เมื่อขยับตัวหรือแสดงฤทธิ์แต่ละครั้งจะบันดาลให้เกิดคลื่นและน้ำท่วม กลายเป็นสัตว์ดุร้ายฝ่ายอธรรม ครั้นต่อมาเมื่อพระโพธสัตว์กวนอิม ปราบได้ด้วยความเมตตา จังยอมสยบกลายเป็นฝ่ายธรรมะ และมีหน้าที่ให้ขึ้นไปเฝ้าดวงแก้ววิเศษ อยู่บนสวรรค์
อันเป็นต้นกำเนิดมังกรคาบแก้ว
กาลล่วงมาสมัยฮ่องเต้ฮั่นเกาโจ
ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ฮั่น (
พ.ศ. ๓๓๘ ) มังกรได้กลายเป็นสัญญลักษณ์แห่งความดี ความมีคุณธรรม
กษัตริย์ผู้ทรงคุณความดีมีคุณธรรมถือว่าเป็นมังกรทองจุติจากสวรรค์ลงมาเกิดหรือเป็นโอรสแห่งสวรรค์
มังกรทองจังเป็นสัญญลักษณ์แห่งฟ้า
หรือสรวงสวรรค์ให้เป็นตราประจำบัลลังก์ฮ่องเต้ผู้ซึ่งสมมติเทพหรือโอรสแห่งสวรรค์หรือฟ้าให้มาเกิด ( คำว่า ฮ่องเต้
มาจากฮ้วง ห้อง จักรพรรดิ
ตี่ เต้ กษัตริย์
ฮ่องเต้ จึงแปลว่า จอมจักรพรรดิ
ในคติความเชื่อของพี่น้องชาวจีน จึงถือว่า มังกรเป็นผู้ประเสริฐวิเศษ มาแต่สวรรค์ เป็นของสูง การได้พบเห็นจังเป็นมงคล เป็นลางแห่งความเจริญรุ่งเรืองสวัสดิ์
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น